به ادامه مطلب بروید

                                     سلام الهه جان ممنون که اومدی من اصلا به دل نگرفتم دختر خاله خوبم اگه . . . . هم اصلا ناراحت نمیشم . خاطرت خیلی عزیزه خوله

يک نصيحت : مواظب خودت باش 

يک خواهش : اصلاً عوض نشو

 يک آرزو : فراموشم نکن

 يک دروغ : تو رو دوست ندارم

يک حقيقت : دلم برات تنگ شده 

یک اعتراف : عاشقتم 

::یاد من باش::

رفتی و خاطره هایِ تو نشسته تو خیالم،

بی تو من اسیر دستِ آرزوهای محالم...

یاد من نبودی اما، من به یاد تو شکستم!

غیر تو که دوری از من،

دل به هیچ کسی نبستم...!

همترانه یاد من باش!

بی بهانه یاد من باش!

وقت بیداری مهتاب،

عاشقانه یاد من باش...

اگه باشی با نگاهت،

میشه از حادثه رد شد...

میشه تو آتیشِ عشقت،

گُر گرفتنُ بلد شد...!

اگه دوری اگه نیستی،

نفسِ فریاد من باش!

تا ابد تا ته دنیا،

تا همیشه یاد من باش...

   می نویسم .پس هستم

وقتی که صحبت از عشق میاد همه ما ذهنمون به یه عشق زمینی با جنس مخالف متمرکز میشه ولی اگه یه کم به خودمون و آرامش خودمون فکر کنیم میبینیم که میشه عاشق چیزای قشنگ دیگه هم شد... " پس لطفا در مورد دیگران بی خودی قضاوت نکنین "

شروع ماه پيروزي خون بر شمشير ، ياد آور مسئوليت خطير همه ما در برابر دين است .

طي شد اين عمر!.......

طي شد اين عمر، تو داني به چه سان؟

پوچ و بسي تند چنان باد دمان ،

همه تقصير من است اينكه خود مي‌دانم

كه نكردم فكري،

كه تامل ننمودم روزي،ساعتي، آني

كه چه سان ميگذرد عمر  گران

كودكي رفت به بازي، به فراغت،به نشاط

فارغ از نيك و بد و مرگ و حيات

همه گفتند كنون تا بچه است، بگذاريد بخندد شادان،

كه پس از اين دگرش فرصت خنديدن نيست

بايدش ناليدن،

من نپرسيدم هيچ

كه اين پس زچه روي

نتوان خنديدن؟

نتوان فارغ و وارسته زغم شادي ديدن؟

همچو مرغي آزاد، هر زمان

بال گشادن سر هر ببام كه باشد خوابيدن ؟

من نپرسيدم هيچ

كه از اين پس زچه روي  بايدم ناليدن

هيچ كس نيز نگفت زندگي چيست؟ چرا مي آييم

بعد از اين چند صباح

به چه سان بايد رفت؟

با كدامين توشه سفر بايد رفت؟

نوجواني سپري گشت به بازي به فراغت به نشاط

فارغ از نيك وبد و مرگ و حيات

بعد از اين باز نفهميدم من

كه چه سان عمر گذشت؟

ليك گفتند همه كه جوان است هنوز

بگذاريد جواني بكند،

بهره از عمر برد كامروايي بكند.

بگذاريد كه خوش باشد و مست

بعد از اين باز او را عمري هست.

 يك نفر بانگ برآورد:

كه او از هم‌اكنون بايد فكر فردا بكند

ديگري آوا داد ،

كه چو فردا بشود فكر فردا بكند.

سومي گفت همانگونه كه ديروزش رفت

بگذرد امروزش ،همچنين فردايش

.

 با همه اين احوال من نپرسيدم هيچ

كه چه سان دي بگذشت

آن همه قدرت و نيروي عظيم به چه ره مصرف گشت؟

نه تفكر، نه تامل و نه انديشه دمي

عمر بگذشت به بيحاصلي و مسخرگي

چه تواني كه ز كف دادم مفت!!!!

من هيچ نفهميدم كس نيز مرا هيچ نگفت

قدرت عهد شباب مي‌توانست مرا تا بخدايش ببرد

.

ليك بيهوده تلف گشت جواني هيهات!

آن كساني كه نمي‌دانستند:

 زندگي يعني چه ؟

رهنمايم بودند

 عمرشان طي مي‌گشت بيخود و بيهوده

 و مرا مي‌گفتند كه چو آنها باشم فكر گشتن باشم                                                                                                                   

فكر تامين و معاش فكر ثروت باشم

فكر يك زندگي بي جنجال ، فكر اين تن باشم

كس مرا هيچ نگفت زندگي ثروت نيست

زندگي داشتن  همفكر است

زندگاني كردن

فكر خود بودن و غافل ز جهان بودن نيست.

من نفهيدم و كس نيز مرا هيچ نگفت

كه صد افسوس كه چون عمر گذشت

معنيش مي فهمم!

حال مي پندارم هدف از زيستن اين است رفيق:

 من شدم خلق كه با عزمي جزم

پا از بند هواها گسلم

پاي در راه حقايق بنهم

با دلي آسوده

فارغ از شهوت و آز و حسد و كينه و بخل

مملو از عشق و جوانمردي و زهد

در ره كشف حقايق كوشم

شربت جرات و اميد و شهامت نوشم.

زره جنگ براي بد و ناحق پوشم

را ژه حق پويم و حق جويم پس حق گويم.

آنچه آموخته‌ام بر دگران آموزم

شمع راه دگران گردم و با شعلهء خويش

ره نمايم به همه گر چه سراپا سوزم

من شدم خلق كه مثمر باشم

نه چنين زائد و بي جوش و خروش

عمر بر باد و به حسرت خاموش

!اي صد افسوس كه

چون عمر گذشت معنيش مي‌فهمم

كه اين سه روز از عمزم

به چه ترتيب گذشت:

كودكي بيحاصل!

                                 نوجواني باطل!

                                                                      وقت پيري غافل!

به زباني ديگر :

كودكي در غفلت!

                                نوجواني شهوت!

                                                                       در كهولت حسرت!

 **************************************************

تقدیم به تو

تویی که خودت میدونی

از دستم ناراحتی و نمی خوای ببخشی و فراموش کنی

يادت باشه نبخشيدي

گفتم ببخش ٬ نبخشیدی ٬ آهی کشیدی ٬ خندیدی

فدای آه کشیدنات آخه چرا نبخشیدی ؟

گفتم بیا ٬ نیومدی ٬ فقط یه ماه خوب اومدی

گفتی : مسافر دلم دیگه برو خوش اومدی

حالا دیگه دارم میرم با غصه و دلواپسی

دلمو امانت میزارم یه وقت ندیش دست کسی

قرآنی که بهم دادی کنار طاقچه می زارم

نامه های قشنگتو تو قلب باغچه میکارم

اگه دلت تنگ شد برام بیا کنار پنجره

بغض غریبی پیچیده توی گلوم تو حنجره

طاقت دوری نداره قلب تک و تنهای من

اما غریبه چه کنم ؟ هیچکی نشد همتای من

خلاصه ی شعرم اینه ٬ یادت باشه نبخشیدی !

به سادگیه دل من تو صادقانه خندیدی

دوستت دارم چون تنهاترين ستاره زندگي مني .

                               دوستت دارم چون تنها ترين مصراع شعر مني .

 دوستت دارم چون تنها ترين فکر تنهايي  مني .

                                دوستت دارم چون زيباترين لحظات زندگي  مني .

 دوستت دارم چون زيباترين روياي خواب مني .

                                دوستت دارم چون زيباترين خاطرات مني .

 دوستت دارم چون به يک نگاه عشق مني

انتظار

شبا به امید چشات چشمامو رو هم می زارم

شاید توی خوابم بیای بشه باهات حرف بزنم

چشام شبا بارونیه به التماسه اون چشات

هی التماست می کنم . فقط برای یک نگاه

حالا دیگه چرخ فلک نمی چرخه به کام من

چه کار کنم . عاشقتم . اینه فقط گناه من

حالا حتی نبودنت برام یه دنیا بودنه

خیال نکن دروغ می گم . اشکام گواه حرفمه

خیال نکن میشه بری یه روزی از خاطر من

می خوام بازم بهت بگم : عاشقتم اینه فقط گناه من

	اتظار.....

 متولدين دلو (بهمن)

متولدين دهه اول اين ماه، عموماً تندرو – ستيزه‎گر و بعضاً عكس‎العملي ناشناخته دارند. جايي كه مي‎بايستي عصباني شوند، ساكت مي‎مانند و در وقت سكوت، ممكن است واكنش غير عادي نشان دهند. اين افرائ در تربيت فرزندان كوشا – از نظر خودي بداخلاق، ولي از نظر ديگران خوش اخلاق جلوه مي‎كنند. اينان سخاوتمند – با گذشت – مذهبي – پاي‎بند به احكام و مباني اخلاقي خانواده – عموماً داراي ثبات شغلي و شخصيتي – بعضاً داراي مصونيبت ذاتي نسبت به بيماريها – داراي طول عمر – در مقابله با خطرات نوعي غانرژي و قدرت در خود احساس مي‎كنند، اما با اين حال تحمل آنها در مواجهه با مشكلات و در مواقع بحراني محدود مي‎باشد. اين افراد گاه دچار افسردگي و اضطراب مي‎شوند – در شرايط مناسب و هدايت درست، فضايل انساني عالي در آنها تثويت و شكوفا مي‎شود- اين افراد عموماً پرتلاش و زحمتكش هستند – اينان سرپرستان خوبي براي همسر و فرزندان خود مي‎باشند – اغلب علاقمند به طبيعت و سير و سفر هستند – اينان طرفدار ثبات شغلي – علاقمند به زندگي جمعي و پذيرش مسئوليت‎هاي سنگين مي‎باشند .

اين افرائ عموماً از نوعي تعصب قومي و فاميلي برخوردار مي‎باشند. چنانچه شكست بزرگي بر آنها تحميل شود، بدترين جنبه شخصيتي آنان ظاهر مي‎شود – متولدين اين دهه عموماً كنجكاو – تيزبين – تا حدي سهل انگار – اهل سرفه جويي و پس‎انداز – اماده انجام هر كار – بعضاً چند شغلي – عموماً داراي روحيه‎اي شاد و امديوار – افرادي مردم‎دار – كمتر دهن‎بين و تلقين‎پذير – گاه تك رو و يكدنده – اغلب افرائي قابل اعتماد و امانتدار – بعضاً طرفدار دروغ مصلحت‎آميز – در عين اجتماعي بودن، گاه طالب تنهايي و انزوا طلب – عموماً د رحل مشكلات خود و خانواده موفق .

مشاغل موافق متولدين اين دهه عموماً مديريت در امور شغلي و اداري – صنعت كشاورزي و دامداري – وكالت – مشاور امور مالي – نمايندگي – واسطه‎گي و غيره مي‎باشد .

متولدين دهه دوم اين ماه عموماً زود رنج – احساساتي – در امور خانوادگي خوش اخلاق و داراي مديريت خوب – گاه مدمدمي مزاج و لجباز – عموماً كم حرفل – اغلب بد گمان – در قضاوت عجول – افرادي وطن‎پرست و در مواقع جنگ، كارساز – بعضاً ظاهربين و تلقين‎پذير – نفع طلب – باهوش و زيرك – در خانواده داراي رفتاري شغلي و اقتصادي فعال – در اغلب امور محتاط – در كار خريد و فروش موفق – در امور اجتماعي فعال، اما غير ثابت – واكنش آنها در مقابله با مسائل و مشكلات كند، اما در وقت لزوم تند و افراطي – ذاتاً افرادي خوددار و تودار – از لحاظ عاطفي متغير – بعضاً داراي افكار و ايده‎هاي خوب، اما در اجراي آنها كمتر موفق .

مشاغل موافق براي اين افراد، نظامي‎گري – پليسي – تجارت خارجي – امور سياسي – امور مالي و دفتر – حسابداري  و حسابرسي و .... مي‎باشد .

متولدين دهه سوم اين ماه از نظر روحي و جسمي مقاوم – داراي خصلت‏هاي وراثتي – در ظاهر آرام و صبور و با حوصله، در باطن نا آرام و متلاطم، خودخور و تودار – عموماً گوشه‎گير – مختاط و گريزان از نوآوري – مصلحت انديش – در امور خانوادگي با حس مسئوليت و داراي رفتار منطقي – فردي عاطفي و متعصب – اهل معاشرت و دوستي، اما بيشتر در چارچوب خانوادگي و فاميلي – پرتلاش و پرانرژي اما زود خسته مي‎شوند – زود منفعل و زود آرام مي‎شوند – به دليل داشتن طالعع خوب، عموماً به اهداف و خواسته‎هاي خود مي‎رسند – اغلب در امور ماي و اقتصادي، استعداد خوبي از خود نشان مي‏دهند – داراي افكار و انديشه‎هاي خوبي هستند، اما بيشتر در چارچوب تئوري مي‎مانند و كمتر به آنها عمل مي‎كنند – اين افراد عموماً طالب نظم و انضباط بوده، اهل كار و فعاليت و اميدوار به آينده مي‎باشند – در امور خانوادگي نيز صبر و حوصله خوبي از خود نشان مي‏دهند – قدرت همسويي و تطبيق با هر شرايط را دارند – اغلب در جايي كه منافع آنان ايجاب كند، افكار و عقيده خود را تغيير مي‏دهند – عموماً به پوشش ظاهري، خوراك و پاكيزگي محل زندگي خود اهميت مي‎دهند – در جمع خانواده افرادي صميمي و با محبت هستند – معمولاً در مسائل خانوادگي اهل شور و مشورت هستند – عموماً طالب ثبات شغلي بوده ولي گاه تغيير شغل مي‎دهند – اين افراد عموماً پايبند آداب و رسوم گذشته بود و از لحاظ اقتصادي موقعيتي متوسط دارند – اينان به مهماني و تفريح علاقمند بوده گاه حراف و دهن بين هستند – عموماً نوعي حس خودبيني و شهوت پرستي در آنها ديده مي‎شود – اغلب اهل معاشرت با هر قشري هستند – بعضاً ظاهري جذاب دارند – اينان اهل دروغ مصلحت‎آميز بوده و مشاور خوبي براي دوستان و نزديكان مي‎باشند – اين افراد به طبيعت و زيبايي‎هاي آن علاقمند بوده اهل سير و سفر هستند – از صفات خوب آنان شوخ طبعي و بذله‎گويي است – اين افراد عموماً مهربان – بخشنده – داراي قوه تشخيص خوب – خود متكي – واقع بين – بعضاً داراي رفتاري ايماني و عرفتي – طرفدار محرومين و مظلومين هستند .

مشاغل مناسب براي اينان: امور سياسي – روحاني – مربي‎گري – امور مالي و اقتصاد – امور نظامي و اطلاعاتي – كارمند دفتري – امورات مذهبي – كار در مراكز خيريه و .... مي‎باشد .

زن جلوي آيينه ايستاد و آه كشيد. يك لكهء كوچك ابر، ذهن آيينه را مشوش كرد.
شانهء كوچك طلايي رنگ را برداشت و موهايي را كه از قيد سنجاقها رها كرده بود آراست.

موهاي شلال و پر كلاغي ريخت روي شانه اش. از داخل آيينه مي توانست تا دورها را ببيند.

اما، آسمانخراشي كه پنجره هايي به شكل قلب داشت از بين همهء تصاوير به هم فشرده، بيشترين جذابيت را برايش داشت. لبخندي زد. لكه ابر بخار شد. صداي زنگ تلفن سكوت را شكست. دست روي قلبش گذاشت و موجي از درد را راند. دمپايي هاي قرمز رنگش را پوشيد و به طرف ميز تلفن دويد. بر لبه صندلي، كنار ميز نشست و گوشي را برداشت.

ـ الو، بفرماييد.

صداي آشناي مرد بود.

ـ منم...سهراب...چطوري؟

درد تا شانه هايش آمد و تا نوك انگشتان دست چپش، اما خنديد.

ـ خوبم. صدايت را كه مي شنوم ديگر خوبم. كجايي؟

ـ همين دور و برها.

ــ مثلا؟

ـ تو دفترم هستم. دوستهايم هم هستند. براي راه اندازي يك نشريه همهء قوايمان را جمع كرده ايم.

ـ خوب؟

ـ اجازه كه هست امشب دير بيايم؟

ـ باز هم؟

مرد مكث كرد. صداي كشيدن كبريت آمد و بعد سكوت و رخوتي در صحبت مجدد.

ـ خوب. خانم قبول؟!

زن با ترديد پرسيد: "يعني برنامه امشب به هم خورد؟ بنا بود شام را با هم بخوريم و بعد هم ديدن فيلمي..."

مرد خميازه اي كشيد.

ـ راستي گلها را آب داده اي؟

زن نگاهش را به اطراف سالن چرخاند. گلهاي شاداب، برگهاي هميشه سبز. خواست بگويد: "تو بيشتر از من به فكر گلهايت هستي" اما صداي مرد را شنيد.

ـ سلام، خوش آمدي، چه عجب!

به شيشه پنجره نگاه كرد. اين ترك تازه از چه بود؟ دستش را بيشتر روي قلبش فشرد و يك بار ديگر صداي او.

ـ خوب عزيزم، ديگر كاري نداري؟!

زن نيم خيز شد. ابري سياه از دورها مي آمد. تند، تند گفت: "شب كه آمدي كلاه و چترت را فراموش نكن. هوا باراني است."
مرد گفت: "خداحافظ."

و زن گوشي را گذاشت. سردش بود. دستش را دراز كرد و از روي لبه مبل روبد و شامبرش را برداشت و پوشيد. حالا مطمئن بود كه اژدهايي به پشت دارد، اژدهايي با شعله اي از آتش در دهان، اژدهايي بر زمينه اي ابريشمين.

پيش از آنكه گرمش شود به خود لرزيد.

كنار پنجره رفت. لكهء ابر جلوتر امده بود و آسمان تيرهءتيره به نظر مي رسيد. از اين بالا آدمها چه كوچك بودند، كوچك و تنها. درد در دلش پيچيد. پنجه اش را خم كرد و دستگيرهء فلزي پنجره را چسبيد. كدام پنجره باز بود؟ اين سوز سرد از كجا مي آمد؟ چقدر سالن بزرگ بود! اين همه بزرگي براي اين همه تنهايي؟!

روي زمين نشست. چيزي از درون خمش كرد. درد... درد... ميله اي از آهن سرخ... رعد و برق.

دكتر مي گفت: "اين طور مواقع سعي كن عضلاتت را سست كني." اما اين كار مثل فرو رفتن در يك باتلاق براي آدمي بود كه گرفتار آمده باشد. "كاش مرد مي آمد ... كاش."
آخرين پرتو روز، از پنجره هاي بسته، كف سالن را سايه روشن مي زد. صداي در مي آمد. چرخش خشك كليد در قفل. حتما او بود. ناله اش را فرو خورد. نه، نمي خواست صدايش را بشنود. خيال مي كرد اگر مرد بداند آن مشت دروني ضرباتش را شديد تر كرده تا در همش بشكند، ديگر دوستش نخواهد داشت و اين دردش از آن دردي كه در تمام تنش مي دويد كمتر نبود. چند لحظه به راهروي تاريك و باريك خيره شد. اگر شبح او را مي ديد، كلاه به سر و پالتو به تن، در حالي كه چتري به دست داشت، مي توانست روي پاهايش بلند شود. با دمپايي هاي سرخ رنگ به طرفش بدود و بگويد: "چاي؟ يك فنجان چاي داغ، ميل داري؟"
اما در همچنان بسته مانده بود.

ادامه دارد

تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی

پریزاد عشقو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق ، تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

گذشت روزگاری از اون لحظه ناب
که معراج دل بود به درگاه مهتاب

در اون درگه عشق چه محتاج نشستم
تو هر شام مهتاب به پایت شکستم

تو از این شکستن خبرداری یا نه
هنوز شور عشقو به سر داری یا نه

تو دونسته بودی، چه خوش باورم من
شکفتی و گفتی، از عشق پرپرم من

تا گفتم کی هستی، تو گفتی یه بی تاب
تا گفتم دلت کو، تو گفتی که دریاب

قسم خوردی بر ماه ، که عاشقترینی
تو یک جمع عاشق ، تو صادقترینی

همون لحظه ابری رخ ماهو آشفت
به خود گفتم ای وای مبادا دروغ گفت

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

هنوزم تو شبهات اگه ماهو داری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری

من اون ماهو دادم به تو یادگاری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری
من اون ماهو دادم به تو یادگاری 

سکوت اس ام اسی

از غضنفر می پرسن : می دونی پل رو برای چی می سازند؟می گه : برای اينکه کشتيها از زيرش رد بشن !!!

من غریبه ای دیروز. آشنای امروز و فراموش شده ای فردا.پس در آشنایی امروز مینگرم.تا در فراموشی دنیا یادم کنی!

بالا بری پایین بیای دوستت دارم

فرقتون اينه كه اون خيلي زحمت ميكشه تا گل بشه ولي تو خودت گلي !!

تازگیها توی شهرداری استخدام شدم!اگه دوست داری سر کوچه وایسا تا بروفمت!

برای اولین بار تو عمرت یه فکر درست کردی!!!!

زندگی قشنگه اگه با تو باشه...

مرگ قشنگه اگه برای تو باشه...

دلتنگی قشنگه اگه به خاطر تو باشه...

من قشنگم اگه با تو باشم...

فرخنده ميلاد باسعادت دومين گوسفند شبيه سازي شده بر شما و ساير گوسفندان اين مرز و بوم مبارک باد 

چوپانه با گوسفنداش لج مي كنه براي انقام مي برتشون روي چمن مصنوعي